Bij een tijdelijke vervanging door een collega krijg ik altijd een plaatje in mijn hoofd van het organogram waar de lijntjes zijn veranderd in elastiekjes. In mijn verbeelding is iedereen, van hoog tot laag met elkaar verbonden door een elastiekje. En dan kom ik vaak tot een andere conclusie dan mijn gesprekspartner.

Immers extra gewicht aan een elastiekje geeft als effect dat het uitrekt en het bovenste pionnetje naar beneden trekt (hoever.. vraag ik me dan af?).

Verdubbeling van het aantal gewichtjes betekent voor het vervangende afdelingshoofd dat deze fors naar beneden wordt getrokken en erg in beslag genomen wordt door praktische/operationele regelzaken. U, als manager/leidinggevende, moet dan wel de tijd en de mogelijkheden hebben om uzelf ook een beetje naar beneden te laten trekken, anders komt er te veel spanning op het elastiekje tussen u en het tijdelijke afdelingshoofd van de twee afdelingen.

Voor u het in de gaten heeft staat een van de elastiekje op knappen (en u had nog wel zoveel ondersteuning beloofd) of blijkt dat op de eigen afdeling van het waarnemende hoofd toch ook allerlei problemen ontstaan omdat het eigen afdelingshoofd haar energie op de “nieuwe uitdaging” richt. Kortom de eerder zo mooi lijkende oplossing blijkt dure en onvoorziene gevolgen te hebben.

De elastiekjes metafoor maakt echter goed duidelijk waar het risico ligt van deze, vaak snel genomen, beslissingen. “Het is maar tijdelijk”, “ze moet het er toch bij kunnen doen”, of “interim-management is veel te duur en niet nodig”, zijn veel gebruikte argumenten. Natuurlijk, als directeur van een bureau voor interim-management, is mijn mening in uw ogen op zijn minst verdacht. Toch wil ik er vooral voor pleiten om de noodzaak van tijdelijk management/leidinggevenden niet te licht op te vatten.

  Ik wissel daar graag eens met u van gedachten over.

Rob Uijterwaal, 030-6703450 of Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.